RockZine
 
The Shape I'm In
 
Score
 
 
Datum review
11-12-2018
 
 
Media
CD
 
 
Tracks
12
 
 
Release
09-11-2018
 
 
 
Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat ik toch wel enigszins huiverig uitkeek naar het nieuwe album van Douwe Bob. Na het horen van de single Shine kreeg ik toch wel wat kriebels. Ongelooflijk veel synthesizers, bijna disco aandoend, met een gebrek aan het vertrouwde ‘Douwe Bob’ geluid.

Een klein Krezip déjà-vu trok over, waarbij een disco aandoende plaat ook vrijwel direct het einde van de band betekende. Met de wetenschap van een ex-Krezip lid in de band gelederen en op de tracklist een duet met Jacqueline Govaert prijkend, worden de angstige gevoelens alleen nog wat verder aangevuld.

Toch besloten de plaat The Shape I’m In een kans te bieden, waarbij een deel van de angst in de eerste nummers wat wordt weggenomen. Nummers als de titelsong The Shape I’m In, maar ook Out On The Road en Let You Gou bieden toch wel de ruimte voor wat meer gitaar ingezette muziek.

Helaas valt niet te ontkennen dat de elektronica wel erg de overhand heeft op het album The Shape I’m In. En alhoewel de zanger zelf aangeeft op zoek te zijn geweest naar een ander geluid, kan mij de indruk toch ook niet ontgaan, dat het huidige muziekklimaat een aardige rol heeft gespeeld op het jongste album van Douwe Bob.

Teruggrijpend naar het eerder Krezip gevoel, kan het duet I Do met Jacqueline Govaert toch ook wel een echte ‘Krezip ballad’ worden genoemd. Onder een lichte piano begeleiding, komen beide stemmen bijzonder goed tot zijn recht. Waarbij, de ballad, gelijk wel één van de betere tracks op het album is.

Met een voorzichtige stuiptrekking op Fighting For, een Maroon 5-achtig Velvet Generation wordt met een bijna Backstreet Boys-achtig I’ll Be There het album afgesloten. Een album, welke ondanks een nog redelijk begin, toch is afgeslagen naar een teleurstellende richting.
 
 
Twitter