RockZine
 
Social Cues
 
Score
 
 
Datum review
18-04-2019
 
 
Media
CD
 
 
Tracks
13
 
 
 
De Amerikaanse band Cage The Elephant brengt met het album Social Crues de opvolger uit van het met een Grammy bekroonde album Tell Me Iím Pretty. Waarmee dat toch een zekere druk voor Matt Shultz en zijn collega bandleden legt op de nieuwe plaat.

Bij het beluisteren van het nieuwe album van Cage The Elephant betwijfel ik of dit opnieuw Grammy materiaal betreft. De band kent wel duidelijk zijn eigen geluid, waarbij je je geregeld terug waant naar de jaren 60 of 70. Helaas kent de band echter ook veelal een vaste structuur in zijn nummers, waardoor het album soms wat saai overkomt, met name in het eerste deel van het album.

Daartegenover staat dan wel een meer gevarieerder en aangenamere tweede helft van het dertien nummers tellende album. Zo klinkt op House Of Glass een steviger bas geluid door, welke het nummer iets extraís geeft. Daarnaast opent het rustige Loveís The Only Way verrassend met een klassiek intro.

Andere positief opvallende tracks in het tweede deel, vormen onder andere The War Is Over en Dance Dance, welke beide een goede feel en drive kennen en zeker tot het betere materiaal op de plaat behoren. Maar ook de afsluitende, dromerige, ballad Goodbye mag worden genoemd in het rijtje van positief opvallende tracks.

Cage The Elephant weet zich wat betreft de score net aan te redden, met het tweede gedeelte van het album. Op basis van het eerste deel, lag de score zeker lager, maar dankzij een sterkere tweede helft dan toch nog een drietal sterren voor Social Crues.
 
 
Twitter