RockZine
 
Wild Hearts
 
Score
 
 
Datum review
10-11-2020
 
 
Media
CD
 
 
Tracks
10
 
 
Release
09-10-2020
 
 
 
In het jaar dat de band DI-RECT zijn 20-jarig jubileum zou vieren, gaan de dingen allemaal net even iets anders dan gehoopt. Zo moest de band zijn jubileum concert uitstellen naar 2021, in de hoop dat deze dan wel door kan gaan. Om de pijn een beetje te verzachten, ligt er nu het album Wild Hearts in de schappen, in het weekend waarop normaal Ahoy het decor had moeten zijn voor twee shows.

Het nieuwe album van de Haagse heren, vormt misschien ook wel een afspiegeling van het geluid van de band door de afgelopen 20 jaar. Zeker na de komst van zanger Marcel Veenendaal in 2009 heeft de band de nodige verandering in sound ondergaan. Waar het met zanger Tim Akkerman toch wel echt aan de rock kant zat, laten zich verschillende genres terug horen in de afgelopen jaren, van soul naar funk en van rock naar pop.

Op de opener Born Again klinkt misschien wel direct weer een vernieuwend geluid door. De band maakt op dit nummer misschien wel meer dan ooit gebruik van synthesizers, welke dan ook de hoofdrol op zich nemen, in een nummer met een toch wel groot pop karakter.

No Goodbyes doet dan weer wat meer terug denken aan de tijd kort na de komst van Veenendaal. Al moet wel gezegd worden dat ook hier wel een wat meer op pop gericht geluid is terug te horen. Waar het wat donkerdere klinkende Nightcrawler, misschien wel een licht disco tintje kent.

Met het met de heerlijke baspartij openend Hibernation trekt DI-RECT dan weer meer naar de funk kant. Een nummer welke een aangename drive kent van begin tot eind. Om vervolgens de A-kant van de plaat, zoals ook fraai in de cover van het album is verwerkt, af te sluiten met Soldier On. Een song, welke eigenlijk geen verdere toelichting behoeft, daar deze zijn kracht al duidelijk heeft getoond tijdens de Corona periode.

Bassist van Wageningen, mag opnieuw een prominente rol innemen op het rustige Naked, alvorens over te gaan naar de titeltrack Wild Hearts. Een song, welke weer diverse invloeden terug laat horen, van een vleugje pop en rock, maar ook de nodige elektronica.

Misschien wel als meest rocky kan de tweede single van het album Colors worden genoemd. Een nummer welke eigenlijk al direct vanaf de eerste seconden weet te pakken en misschien wel DI-RECT op zijn best laat terug horen.

Wat meer soul klinkt dan terug op Snakebite, waar de blazerssectie weer lekker tot zijn recht komt. Een nummer welke naar mijn gevoel in een live site ook kan uitgroeien tot een favoriet, met een rocky edge. Het geheel wordt vervolgens afgesloten met Black Cat, welke wel in een zelfde lijn licht als de openingstrack.

Mogelijk mispuntje op het album is wellicht toch een meer (punk)rock track, om zo nog meer het geluid van 20 jaar DI-RECT te kunnen weergeven. Daarnaast had het album naar mijn smaak wel wat meer mogen rocken, maar over het geheel gezien, leveren de heren toch weer een sterk staaltje werk af.
 
 
Twitter