RockZine
 
Last Light On The Highway
 
Score
 
 
Datum review
05-06-2020
 
 
Media
CD
 
 
Release
09-05-2020
 
 
Tracks
11
 
 
 
Eerlijkheid dient te zeggen dat de naam Robert Jon & The Wreck niet direct een lampje deed oplichten bij mij, maar naar het luisteren van de meest recente plaat Last Light On The Highway baal ik toch wel, dat ik de Robert en zijn mannen nu pas leer kennen.

Want eigenlijk direct vanaf de eerste klanken op Oh Miss Carolina weet de band mij te pakken met hun geluid en, spoiler, tot het einde van het album niet meer los te laten. Een vleugje Southern, een vleugje Blues, een vleugje Country, aangevuld met de aangename stem van Robert Jon Burrison.

Misschien een beetje funk is er dan toegevoegd aan Work It Out, mede ook door de lekkere sax- en koperpartijen. Daarnaast zorgt ook in dit nummer de meerstemmige achtergrond zang, misschien beter koortje, een goede aanvulling. Daarnaast weet ook het met accenten aangezette refrein goed te pakken. Oh ja, vergat ik bijna nog het lekkere gitaarwerk te noemen.

Na het uptempo en opgewekte Can’t Stand It, volgt Tired Of Drinking Alone, welke een wat meer poppy karakter heeft. De zang van Jon, doet mij hierbij bij vlagen denken aan de Nederlandse singer-songwriter Jasper Mook. Maar ook andermaal een sterk nummer.

Waar de pianoriffs voorbij vliegen op Do You Remember, kent This Time Around een wat rustiger tempo. Misschien een beetje aan de onderkant van een mid tempo song. Om dan vervolgens met Don’t Let Go er direct vanaf het begin met het nodige gitaargeweld erin te knallen. De break down gedurende het nummer, zorgt voor een aangename verrassing, zeker met de explosieve hervatting die daarop volgt.

Meer naar het einde van het album toe, neemt Robert Jon & The Wreck wat gas terug. Zo bevindt One Last Time zich op het randje van een ballad, waarbij dan wel een country ballad. Waar Gold toch wel echt als een ballad kan worden gezien, voorzien van een fraaie gitaarsolo.

Het slot van het album bestaat uit een dubbele titeltrack, met Last Light On The Highway Pt. 1 en Last Light On The Highway Pt. 2. Het eerste deel bestaat voornamelijk uit begeleiding op akoestische gitaar en zang, waarbij op het tweede deel toch nog een keer wat steviger wordt ingezet, met veel instrumentaal werk. Beide delen voelen hierbij toch wel aan als één verhaal.

Eigenlijk kan er maar één conclusie volgen voor het album Last Light On The Highway en dat is een ‘full score’! Het album weet gewoon van begin tot eind te boeien. Brengt de nodige variatie, een lekkere Southern rock sound en de zeer aangename stem van Robert zorgen gewoon voor een bijzonder aangenaam album.
 
 
Twitter