REVIEWS |
Drum & Beeker - Kapot Ver Weg
Score
Datum review
11-09-2026
Media
CD
Tracks
11
Release
23-10-2026
Het garagae/bluesduo Drum & Beeker, bestaande uit Daan van de Ven en Peter Beeker, brengt met het album Kapot Ver Weg zijn derde plaat uit. Waarbij ook de meest recente plaat weer in het Limburgs dialect is.
Een bonk aan geluid komt op je af bij de eerste tonen van Otis, waarbij met name het instrumentale de hoofdrol pakt. In de weinige tekst, wordt het gezegde van ‘blaffende honden bijten niet’ nog maar eens aangehaald, maar dan in het Noord-Limburgs. Dat is dan misschien ook de enige zin die er nog uit is te halen. Zo geldt ook zeker voor de tekst van de titeltrack Kapot Ver Weg, waarbij het nummer wel een aangename drive kent en daarmee lekker wegluistert.
En hoewel de teksten mogelijk niet helemaal zijn te begrijpen voor de algemene Nederlander, geldt zeker wel dat band een aangename sfeer neerzet met het instrumentale. Zo dreunen de gitaren goed door op Os Hoës, en kent Puinhoup zeker ook een rauw karakter, met groovy gitaarlijn.
Zowel Exit als Mamamo behelzen dan weer een meer bluesy sfeer, waarbij op Mamamo de tekst, zelfs voor een nuchtere Hollander, langzaam valt mee te zingen. Al moet gezegd worden dat de teksten, misschien mede ook door het dialect, niet echt doorkomen. En met titels als Paeper & Salt, zijn ze af en toe ook wat bedenkelijk.
Heksepoeier schiet er dan wel uit met een echt ander geluid. Waarbij veel om het rauwe gitaargeluid draait, klinkt een wat lichter gitaargeluid door op deze track. Maar ook qua opbouw van het nummer komt wat meer variatie terug, met wisselingen in rustigere en stevigere aangezette stukken.
Op Kaap wordt dan weer snel teruggegrepen naar het ‘vertrouwde recept’. Waarbij net als ook op Wind In De Rug de gitaren nadrukkelijk de hoofdrol op zich nemen, maar qua zang er ook wel wat meer ruimte wordt gevonden.
Afsluiter Tascam sluit dan eigenlijk vrij rustig de plaat af, met her en der nog wat verwijzingen naar eerdere tracks, althans voor zover mijn Limburgs gaat. De plaat Kapot Ver Weg kent een goede drive, al neigt het af en toe een beetje naar herhalen van zetten. Desalniettemin verdient de plaat best wel een luisterbeurtje (of meerdere)!
Een bonk aan geluid komt op je af bij de eerste tonen van Otis, waarbij met name het instrumentale de hoofdrol pakt. In de weinige tekst, wordt het gezegde van ‘blaffende honden bijten niet’ nog maar eens aangehaald, maar dan in het Noord-Limburgs. Dat is dan misschien ook de enige zin die er nog uit is te halen. Zo geldt ook zeker voor de tekst van de titeltrack Kapot Ver Weg, waarbij het nummer wel een aangename drive kent en daarmee lekker wegluistert.
En hoewel de teksten mogelijk niet helemaal zijn te begrijpen voor de algemene Nederlander, geldt zeker wel dat band een aangename sfeer neerzet met het instrumentale. Zo dreunen de gitaren goed door op Os Hoës, en kent Puinhoup zeker ook een rauw karakter, met groovy gitaarlijn.
Zowel Exit als Mamamo behelzen dan weer een meer bluesy sfeer, waarbij op Mamamo de tekst, zelfs voor een nuchtere Hollander, langzaam valt mee te zingen. Al moet gezegd worden dat de teksten, misschien mede ook door het dialect, niet echt doorkomen. En met titels als Paeper & Salt, zijn ze af en toe ook wat bedenkelijk.
Heksepoeier schiet er dan wel uit met een echt ander geluid. Waarbij veel om het rauwe gitaargeluid draait, klinkt een wat lichter gitaargeluid door op deze track. Maar ook qua opbouw van het nummer komt wat meer variatie terug, met wisselingen in rustigere en stevigere aangezette stukken.
Op Kaap wordt dan weer snel teruggegrepen naar het ‘vertrouwde recept’. Waarbij net als ook op Wind In De Rug de gitaren nadrukkelijk de hoofdrol op zich nemen, maar qua zang er ook wel wat meer ruimte wordt gevonden.
Afsluiter Tascam sluit dan eigenlijk vrij rustig de plaat af, met her en der nog wat verwijzingen naar eerdere tracks, althans voor zover mijn Limburgs gaat. De plaat Kapot Ver Weg kent een goede drive, al neigt het af en toe een beetje naar herhalen van zetten. Desalniettemin verdient de plaat best wel een luisterbeurtje (of meerdere)!